
ရှေးတစ်ခါတုန်းက မဟာ က အမည်ရသော အမတ်တစ်ဦးသည် ဗာရာဏသီ ပြည်၌ နေထိုင်သည်။ ထိုအမတ်ကား အလွန်တရာ ဉာဏ်ပညာကြီးပြီး၊ အလွန်တရာ သမာဓိ ရှိ။ သူကား မင်းကြီး၏ ယုံကြည်မှုကို ခံရပြီး၊ မင်းကြီး၏ အတိုင်ပင်ခံ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အကြံဉာဏ်များသည် အမြဲတမ်း မှန်ကန်ပြီး၊ သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များသည် အမြဲတမ်း တရားမျှတသည်။ သူကား သူ၏ ပြည်သူပြည်သားများအား အလွန်တရာ ချစ်ခင်ပြီး၊ သူတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို အမြဲတမ်း ရှေးရှုသည်။
သို့သော် မင်းကြီးကား အလွန်တရာ စိတ်ထင်တိုင်းကျဲပြီး၊ မိုက်မဲသည်။ သူကား အမတ်၏ အကြံဉာဏ်များကို မနာခံ။ သူကား သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဆန္ဒအတိုင်းသာ ပြုလုပ်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများကား အမြဲတမ်း မောက်မာပြီး၊ သူ၏ စကားများကား အမြဲတမ်း မာန်မာနကြီး။
တစ်နေ့သောအခါတွင်၊ မင်းကြီးကား အလွန်တရာ စိတ်ဆိုးလေသည်။ သူကား သူ၏ အမတ်အား မတရားစွာ စွပ်စွဲသည်။
“အမတ်ကြီး၊ မင်းကား ငါ့အား သစ္စာဖောက်သည်ဟု ငါထင်သည်။ မင်းကား ငါ့၏ နန်းတော်ကို ခိုးယူရန် ကြိုးစားသည်ဟု ငါထင်သည်။” မင်းကြီးက ဒေါသတကြီး ပြောသည်။
အမတ်ကား မင်းကြီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်းနည်းသွားသည်။ သို့သော် သူကား မည်သည့်အခါမျှ မကြောက်။ သူကား အလွန်တရာ သမာဓိ ရှိ။
“အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်ကား အရှင်၏ သစ္စာရှိ အမတ် ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်ကား မည်သည့်အခါမျှ အရှင်အား သစ္စာဖောက်မည် မဟုတ်။ ကျွန်ုပ်ကား အရှင်၏ နန်းတော်ကို ခိုးယူရန် မည်သည့်အခါမျှ ကြိုးစားမည် မဟုတ်။” အမတ်က ဖြ gentle response သည်။
“မင်းကား ငါ့အား လိမ်ညာနေသည်။ ငါကား မင်းကို အပြစ်ပေးမည်။” မင်းကြီးက အော်ဟစ်သည်။
မင်းကြီးကား အမတ်အား ထောင်ထဲသို့ ပစ်ချရန် အမိန့်ပေးသည်။ ထောင်တွင်းကား အလွန်တရာ မှောင်မိုက်ပြီး၊ အလွန်တရာ အေးစက်သည်။ အမတ်ကား ထောင်ထဲတွင် အလွန်တရာ ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံစားရသည်။
သို့သော် အမတ်ကား မည်သည့်အခါမျှ မိမိ၏ အမှန်တရားကို မစွန့်လွှတ်။ သူကား အလွန်တရာ သမာဓိ ရှိ။ သူကား မိမိ၏ အမှားကို အမြဲတမ်း ခံစားရသည်။
တစ်နေ့သောအခါတွင်၊ မင်းကြီးကား အလွန်တရာ ဖျားနာလေသည်။ သူကား မည်သို့မျှ မသက်သာ။ သူ၏ ဆရာဝန်များကား မည်သည့် အကူအညီမျှ မပေးနိုင်။ မင်းကြီးကား သူ၏ အသက်ကို အဆုံးရှုံးတော့မည်ဟု ထင်သည်။
ဤအချိန်တွင်၊ အမတ်ကား ထောင်ထဲမှ ထွက်လာသည်။ သူကား မင်းကြီး၏ အခြေအနေကို ကြားသိရသည်။ သူကား မင်းကြီးကို ကယ်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်သည်။
“အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်ကား အရှင်အား ကယ်တင်မည်။ ကျွန်ုပ်ကား မင်းကြီး၏ ရောဂါကို ပျောက်ကင်းအောင် ပြုလုပ်မည်။” အမတ်က ပြောသည်။
မင်းကြီးကား အမတ်ကို မြင်သောအခါ အလွန်တရာ အံ့သြသွားသည်။ သူကား သူ၏ အမှားကို နားလည်သည်။
“အမတ်ကြီး၊ ကျွန်ုပ်ကား အလွန်တရာ မှားယွင်းခဲ့ပါသည်။ ကျွန်ုပ်ကား အရှင်အား အပြစ်ပေးခဲ့ပါသည်။ ကျွန်ုပ်ကား အလွန်တရာ နောင်တရပါသည်။” မင်းကြီးက ဝန်ခံသည်။
အမတ်ကား မင်းကြီး၏ နောင်တရမှုကို မြင်သောအခါ မေတ္တာတရားဖြင့် ပြုံးသည်။ သူကား မင်းကြီးအား ဆေးကုသပေးသည်။ မင်းကြီးကား ကျန်းမာလာသည်။
မင်းကြီးကား သူ၏ အမတ်အား နန်းတော်သို့ ပြန်ခေါ်ပြီး၊ သူ၏ နေရာကို ပြန်ပေးသည်။ သူကား အမတ်၏ ဉာဏ်ပညာကို အလွန်တရာ လေးစားသည်။ သူကား ထိုနေ့မှစ၍ အမတ်၏ အကြံဉာဏ်များကို နာခံသည်။
ဤဇာတ်တော်မှ ဘုရားအလောင်းတော်ဖြစ်သော အမတ်ကား သူ၏ သမာဓိနှင့် ဉာဏ်ပညာဖြင့် မင်းကြီးကို ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့သည်။ ဤဇာတ်တော်မှ သမာဓိနှင့် ဉာဏ်ပညာ၏ အလွန်တရာ အရေးပါပုံကို ဖော်ပြသည်။
— In-Article Ad —
သမာဓိနှင့် ဉာဏ်ပညာသည် မည်သည့် အခက်အခဲကို မဆို ကျော်လွှားနိုင်သော အစွမ်းကို ပေးစွမ်းသည်။
ပါရမီ: သမာဓိ (Virya - Energy/Diligence)
— Ad Space (728x90) —
247Dukanipātaဆင် နှင့် ကျေးရှေးရှေးတုန်းက ဘုရားအလောင်းသည် ဆင်ဘဝသို့ ရောက်တော်မူသည်။ ထိုအခါ ဘုရားအလောင်းသည် အလွန်က...
💡 ဘယ်သူ့ကိုမှ သေးငယ်သည်ဟု မထင်ပါနှင့်။ သေးငယ်သော သူများပင် ကြီးမားသော ကူညီမှုများကို ပြုလုပ်နိုင်ကြသည်။ အပြန်အလှန် ကူညီခြင်းသည် အလွန်မြတ်သော ကောင်းမှုကုသိုလ် ဖြစ်သည်။
473Dvādasanipātaမုဆိုး၏ သားတော် ဇာတ်တော်ရှေးသောအခါက သာဝတ္ထိပြည်၌ ဘုရင်တစ်ပါး စိုးစံတော်မူသည်။ ထိုမင်း၏သားတော်တစ်ပါးသ...
💡 ပေးကမ်းခြင်းသည် ကူညီသူနှင့် ကူညီခံရသူ နှစ်ဦးလုံးကို ချမ်းသာစေသည်။ သစ္စာရှိခြင်းသည် ခက်ခဲသောအချိန်များတွင် အဖိုးတန်ဆုံး ဂုဏ်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။
528Mahānipātaလောဘသည် ပျက်စီးခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းလာ၏ကြွယ်ဝသော နိုင်ငံတစ်ခုတွင် သစ်တောထူထပ်သော အရပ်ဒေသ၌ ကျွဲရိုင်းတစ...
💡 การให้อภัยและการเข้าใจผู้อื่นเป็นสิ่งสำคัญ การตำหนิโดยไม่พิจารณาอาจนำมาซึ่งความบาดหมาง การสอนให้รู้จักประมาณตนจะป้องกันความผิดพลาด
63Ekanipātaဒီပီဇာတ်ရှေးရှေးအခါက ကမ္ဘောဇတိုင်းတွင် မဟာဒီပမင်းကြီး အုပ်စိုးတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးမှာ အလွန်အသိဉာဏ်နှ...
💡 အုပ်ချုပ်သူသည် ပြည်သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို နားလည်ရမည်။ အလှူပေးခြင်းသည် နောင်ဘဝ၌ အကျိုးများ၏။
430Navakanipātaရှေးအခါက ပါရာဏသီပြည်၌ ဗြဟ္မဒတ်မင်းကြီးသည် မင်းကျင့်တရား ဆယ်ပါးနှင့် ပြည့်စုံတော်မူ၏။ တစ်နေ့သောအခါ မ...
💡 เมตตาธรรมနှင့် ပေးကမ်းစွန့်ကြဲခြင်းသည် အရေးကြီးပါသည်။ အခက်အခဲကြုံတွေ့နေရသူများကို ကူညီခြင်းသည် စစ်မှန်သော ပျော်ရွှင်မှုကို ဖြစ်စေပြီး ကြီးမားသော ကောင်းမှုကုသိုလ်ကို တည်ဆောက်ပေးပါသည်။ ပညာသင်ကြားခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကိုနှင့် လူ့အဖွဲ့အစည်းကို တိုးတက်စေရန် အရေးကြီးသော ကိရိယာတစ်ခုဖြစ်ပါသည်။
458Ekādasanipātaကုက္ကုရကဇာတ်တော် (အပိုင်း ၃)ဂန္ဓာရတိုင်း၊ တက္ကသိုလ်မြို့တော်တွင် ဘုရင်တစ်ပါး မင်းပြုနေသည်။ ထိုမင်းကြ...
💡 အသိပညာနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုသည် အကျင့်စာရိတ္တ မကောင်းပါက အသုံးမကျပါ။ မေတ္တာတရားနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားသည်သာ ဘဝကို တည်တံ့စေသည်။
— Multiplex Ad —